Usunięcie nicieni Anisakis zauważonych podczas endoskopii - komentarz do video. Ten 61 letni właściciel restauracji skierowany na endoskopię z objawami długotrwałych niestrawności i refleuksu. Badanie endoskopowe przebiegało normalnie ale zauważono, jak sądzono na początku kosmyk z mucyny (śluzu) unoszący się na dnie żołądka. Po bliższym zbadaniu, został on zidentyfikowany jako pasożyt morski anisakis simpleks, który wywołuje chorobę zwaną anisakiasis. Cykl życia Anisakis zaczyna się gdy jaja wyprodukowane przez dorosłe osobniki żeńskie są wydalane z kałem zarażonych ssaków morskich. Przechodzą kilka etapów przeobrażeń larwalnych nim zostaną zjedzone przez skorupiaki - ich pierwszych żywicieli. Następuje dalsze dojrzewanie larw która infekują ryby i kałamarnice. Kiedy zaś jakiś zainfekowany tuńczyk albo dorsz, zostanie zjedzony przez ssaki morskie albo ludzi przekazuje im larwę chorobotwórczą. Jeśli żywiciel umiera, larwa migruje do komórek mięśniowych, zjedzona przez drapieżniki może być przeniesiona na innych żywicieli. Jeśli natomiast one są zjedzone przez ssaki morskie, larwy anisakis dojrzewają w ich jelitach i jako osobniki dorosłe produkują jaja. Ludzie mogą być przypadkowo zarażeni jedząc surowe mięso ryb często w formie sushi. Larwy przyczepione do ściany żołądka lub jelita mogą wywoływać silną reakcję miejscową i w niektórych przypadkach eozynofilię. Najczęściej jednak kliniczny przebieg choroby jest bezobjawowy: larwa ginie przed przymocowaniem się do ściany żołądka albo jelita. Były również przypadki gdy larwa penetrowała śluzówkę i powodowała ból żołądka i wymioty. Zauważono również zmiany jelita cienkiego podobne jak w chorobie Cohna. Demonstrowany w tym wypadku sposób usunięcia larwy jest również leczniczy. Generalnie, leczenie medyczne nie jest konieczne choć były ograniczone doświadczenia z użyciem albendazole.

Glista Ascaris widziana podczas kolonoskopii - komentarz do video. Podczas badania kolonoskopowego zauważono anomalia w kątnicy jelita grubego. Ten okrągły robak to Ascaris Lumbricoides, jeden z najbardziej pospolitych pasożytów na świecie. Po połknięciu, wytrzymałe jaja Ascaris uwalniają w jelicie cienkim larwy które przez ścianki jelita przedostają się do naczyń krwionośnych i limfatycznych a następnie rozpoczynają wędrówkę do płuc i serca. Przez następne kilka dni larwa dojrzewa w pęcherzykach płucnych, skąd wędkuje w górę tchawicy gdzie odruchowo przełknięte dostają się do układu pokarmowego. Te larwy będą dorastać w jelicie cienkim: dorosłe osobniki mogą produkować niezwykłą ilość jaj, ponad 200 tysięcy w ciągu dnia. Mogą żyć od roku do dwóch lat.

Większość infekcji jak w tym przypadku przebiega bezobjawowo. Symptom mogą być konsekwencją immunologicznej nadwrażliwości żywiciela na pasożyty, jak w przypadku płucnym określanym jako zespół Loflera, lub mechanicznej niedrożności kanałów (zatwardzeń). Duże zarobaczenie może powodować niedrożność jelit a migrujące robaki mogą powodować zapalenie trzustki i /albo zapalenie dróg żółciowych.

Stosowane są różne terapie medyczne łącznie z użyciem mebendazole. Pod względem epidemiologicznym, infekcje najczęściej zdarzają się na obszarach słabo rozwiniętych społecznie i ekonomicznie. Ten człowiek prowadzi hodowlę świń w Chinach która jest wykorzystywana do testów farmaceutycznych. Z endoskopowego punktu widzenia warto zauważyć że robaki nie lubią światła i będą unikały uwagi jakiej się im poświęca. W tym przykładzie, badający zbyt wolno zabierał się do łapania ofiary, która zdołała uciekać chwilowo do ciemniejszych zakątków jelita cienkiego poza zasięg wziernika ale niebawem zostanie pożarta przez terapię anti- helminthic.