Skutki nieleczonej grzybicy

Grzybica, drożdżyca kandydoza - co powoduje grzybica, jak zagraża, jak rozwija się grzybica jelit

"Powszechnie stosowana antybiotykoterapia w zakażeniach mikrobami, zabija nie tylko bakterie patologiczne, ale również te przyjazne naszemu ustrojowi. Po takiej kuracji okres odbudowy flory bakteryjnej jelit trwa dłużej niż sama infekcja i powrót do zdrowia. W okresie rekonwalescencji mała ilość przyjaznych nam bakterii nie jest w stanie stworzyć w jelitach zapory ochronnej przed rozwojem chorób wywołanych przez drożdżaki oraz inne gatunki grzybów. Okres spadku odporności organizmu, dodatkowo przyczynia się do przyspieszonego ich rozwoju.


Jak rozwija się grzybica jelit ?

Pierwotna lokalizacja zmian chorobowych może być różna. Z reguły jest nią jelito grube, może być nią również jama ustna, gardło, pęcherz moczowy, pochwa, oskrzela, skóra, owłosiona skóra gtowy, palce dłoni i stóp oraz paznokcie. Znane są śmiertelne przypadki drożdżycy płuc. Grzybnia rozrastając się z pierwotnej lokalizacji, przerasta wszystkie tkanki i narządy żywiciela. Kliniczne manifestacje kandydozy są różne i zmienne. Mogą to być dolegliwości pojawiające się sporadycznie, które czasem przechodzą w stan podostry, ostry i przewlekły. Może przybrać formę posocznicy, uszkadzając naczynia krwionośne i komórki układu krwiotwórczego, powodować zapalenie wsierdzia czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.


Jak zagraża organizmowi ?

Zawartość wnętrza obumarłej komórki zaatakowanej przez Candida stanowi doskonałe źródło pożywienia dla rozwijającego się drożdżaka. Zaczyna on wytwarzać grzybnię, która wrasta w otaczająceje tkanki, powodując jej uszkodzenie. Z jej nitek zaczynają rozsiewać się zarodniki, które wraz z krwią przedostają się do każdego zakątka organizmu. Z nich, w sprzyjających warunkach, które współistnieją z chorobą, rozmnaża się, tworząc nowe komórki drożdżaka. Rozrastająca się plecha grzybni uszkadza błonę śluzową i kosmki jelitowe, tym samym zmniejszając powierzchnię wchłaniania składników pokarmowych. Powoduje też równocześnie wzrost przepuszczalności do krwioobiegu alergenów pokarmowych, metali ciężkich, toksyn wytworzonych przez drożdżaka o działaniu ogólnym oraz rakotwórczym. Po wchłonięciu ich przez jelita przedostają się z krwią do wątroby i nerek, gdzie muszą być zneutralizowane i wydalone wraz z żółcią i moczem na zewnątrz.

Ponieważ jest ich zbyt dużo, blokują dostęp do komórek wątroby innym substancjom odpadowym,powstającym w trakcie naturalnej przemiany materii. W ten sposób narasta zatrucie organizmu i objawy tzw. toksemii. Nie mniej narażona na uszkodzenia jest trzustka. Stwierdza się w jej miąższu obecność alkoholu etylowego i aldehydu octowego. Wiąże się to z zakłóceniem produkcji enzymów trawiennych wydzielanych do jelita cienkiego, co objawia się zaburzeniami w trawieniu i przyswajaniu strawionych białek. Drożdżaki odżywiają się czystą glukozą i aminokwasami, kradnąc dużą ilość składników odżywczych i cząsteczki tlenu żywiciela.

Człowiek zakażony drożdżakiem jest z reguły wychudzony, odczuwa nieustanną potrzebę jedzenia słodyczy oraz białka. Ponieważ Candida wysysa resztki glukozy z zaatakowanego organizmu, często następuje gwałtowny spadek stężenia cukru we krwi. Odczuwa się wtedy duży dyskomfort psychiczny, spadek samopoczucia, utratę energii, bóle głowy oraz drżenie mięśni.


Co powoduje Candida ?

Pacjenci skarżą się na rozliczne nieokreślone schorzenia, odkąd współczesna medycyna zdecydowała się leczyć większość schorzeń infekcyjnych antybiotykami o szerokim spektrum działania. Jest to w oczywisty sposób powiązanie łańcuchem przyczynowo-skutkowym zniszczenie bakterii patologicznych, a przy okazji prawidłowej flory jelitowej, prowadzi do spadku odporności organizmu i powoduje rozwój grzybów w obrębie jelita grubego. Najczęściej pierwszym sygnałem patologicznego ich rozrostu jest długotrwała męcząca biegunka po doustnej antybiotykoterapii lub odwrotnie - zaparcia stolca, objawiające się również niestrawnością, gazami, mdłościami i bólami brzucha. Znana jest też symbioza drożdżaków z inwazyjnymi bakteriami, jakimi są gronkowce i paciorkowce. Ponieważ grzybnia rozkłada podłoże białkowe, resztki uszkodzonych tkanek stanowią wspaniałe podłoże do rozmnażania się tych bakterii. Korzyścią dla nich obopólną jest przełamanie bariery ochronnej organizmu, jaką jest system odporności gospodarza. W tym wypadku nawet niewielka ilość bakterii wywołuje rozległy stan zapalny. Drożdżaki wydzielają specyficzny rodzaj toksyn, które wchłaniając się do organizmu żywiciela osłabiają system immunologiczny. Poznano do tej pory ich 79 rodzajów, a najgroźniejsza z nich jest ta, która ma budowę zbliżoną do hormonu przysadki mózgowej. Może więc z łatwością rozregulować cały układ hormonalny człowieka, a przede wszystkim tarczycę i spowodować zaburzenia wydzielania przez nią hormonów. Inne wpływają negatywnie na funkcje mózgu, powodując rozchwianie emocjonalne, depresję, zmienne nastroje, niezdecydowanie, chaotyczność, gwałtowne zachowania, hałaśliwość, agresję (również skierowaną przeciw sobie) oraz usilne tłumienie w sobie złości. Bardzo często Candida jest przyczyną bezpłodności, zarówno kobiet jak i mężczyzn.
 
Poważnym problemem jest przewlekłe grzybicze zapalenie narządów rodnych u kobiet, prowadzące w konsekwencji do zarastania światła jajowodów. U mężczyzn obserwuje się spadek liczby i ruchliwości plemników. Statystycznie, w chwili obecnej w Polsce, co druga para małżeńska boryka się z problemem bezpłodności, a co piąta nie może mieć dziecka. W korzystnych dla siebie warunkach grzyb wytwarza żeński hormon płciowy 17-beta-estradiol. Skutkiem jego działania na organizm jest rozwój piersi u dziewczynek, zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet. U mężczyzn pojawia się ginekomastia - rozrost tkanki gruczołowej piersi, przerost i dolegliwości prostaty.

U dzieci sygnałem alarmowym są niewiadomego pochodzenia zapalenia skóry, pleśniawki w jamie ustnej. Ściana jelit małego dziecka jest niedojrzała biologicznie a tym samym nieszczelna. Fizjologicznie umożliwia przenikanie przeciwciał zawartych w mleku matki do organizmu dziecka, chroniąc jego organizm przed mikrobami. Ochrona ta może okazać się jednak niewystarczająca dla rozwijającego się drożdżaka. Noworodek często zaraża się Candida w łonie matki, bądź w czasie porodu. Zmieniona zapalnie błona śluzowa jelit przepuszcza do krwioobiegu substancje o charakterze alergenów,
toksyny drożdżaka, których odczynem ogólnym są objawy nazywane atopowym zapaleniem skóry, pokrzywką, stanem skurczowym mięśniówki oskrzeli, obturacyjnym zapaleniem oskrzeli - kiedy oskrzeliki i oskrzela są zablokowane dużą ilością lepkiej śluzowej wydzieliny. Język jest najczęściej obłożony białym nalotem, może pojawić się świąd i zaczerwienienie w okolicy odbytu, złe wchłanianie składników pokarmowych, zapalenie alergiczne skóry oraz
nadwrażliwość na kosmetyki."

dr Andrzej Janus

Tagi