Grzybica skóry

Grzybica skóry, objawy grzybicy skóry, rodzaje grzybic skórnych

Grzybica skóry - objawy grzybicy skóry

Grzybica skóry rozwija się głównie na obszarach skóry odsłoniętej, łatwiej dostępnej dla zakażenia. Klinicznie przedstawia się jako pojedyncze lub liczne  ogniska rumieniowo-złuszczające z nasilonym stanem zapalnym na obwodzie, określanym często jako „aktywny brzeg".

Na obrzeżach ognisk nierzadko występują skupiska pęcherzyków i (lub) grudek. Zmiany mają tendencję do zanikania w części środkowej, co nadaje im charakterystyczny obrączkowaty kształt. Towarzyszy im znaczny świąd. Zakażenie przenosi się przez wspólne używanie ręczników, gąbek, bielizny, obuwia, umywalek. Sprzyja temu duża wilgotność i maceracja, czyli rozmoczenie skóry rąk i nóg.

Zmiany chorobowe mogą umiejscawiać się w okolicach pachwinowych, fałdach międzypośladkowych, górnych częściach ud, w szparach międzypalcowych, na dłoniach i na podeszwach stóp. Przy braku leczenia zmiany skórne powiększają się. W takich przypadkach obraz kliniczny może być odmienny od klasycznego. Zatracony zostaje obrączkowaty kształt zmian, powstają głębsze nacieki i guzki, niezbyt dobrze odgraniczone od otaczającej skóry.


Rodzaje grzybic skórnych i ich objawy

Łupież pstry

Występuje u osób mających szczególnie potliwą skórę. Objawia się drobnymi plamami lekko różowymi, żółtobrunatnymi lub ciemnobrunatnymi, które mogą się zlewać. Pod wpływem nasłonecznienia plamy odbarwiają się.

Grzybice skóry gładkiej

Jedna z najpowszechniejszych odmian grzybicy. Występuje w każdym wieku. Pojawia się na skórze szyi, twarzy, dłoni (głównie na odsłoniętych częściach ciała). Objawia się okrągłą lub owalną plamą rumieniową z towarzyszącymi jej pęcherzykami, które zamieniają się w strupki. Ponadto zmianom skórnym towarzyszy świąd. W braku leczenia zmiany skórne powiększają się.

Grzybica odrębna pachwin

Pojawia się na w okolicach pachwinowych, fałdach międzypośladkowych oraz na górnych częściach ud. Objawia się czerwonobrunatnymi plamami o uniesionych brzegach w stosunku do reszty skóry. Ponadto występują pęcherzyki, grudki i świąd.

Grzybica woszczynowa (strupień woszczynowy)

Zajmuje całą głowę (oprócz wąskiego pasa włosów). Charakterystycznym objawem są tzw. tarczki woszczynowe – szarożółte strupy wrośnięte w skórę o średnicy do 1 cm (przez tarczki przechodzą włosy). Ponadto dochodzi do zniekształceń włosów (matowość, szorstkość, włosy są kruche i łamliwe). Z ognisk chorobowych wydobywa się nieprzyjemny zapach. Choroba pozostawia po sobie rozległe blizny.

Grzybica strzygąca

Pojawia się u mężczyzn (na brodzie) i u dzieci (skóra owłosiona głowy). Objawia się występowaniem drobnych, ograniczonych i złuszczających się ognisk. Włosy w ogniskach zapalnych są ułamane na nierównej wysokości (stąd choroba bierze swoją nazwę).

Grzybica drobnozarodnikowa

Cechuje się bardzo dużą zakaźnością. Występuje głównie u dzieci i w dużych zbiorowiskach ludzkich. Objawami przypomina grzybice strzygącą (na skórze owłosionej), nigdy nie zajmuje paznokci, rzadko obejmuje skórę gładką.

"Żeby niegroźne drożdżaki Candida mogły przeistoczyć się w groźne pasożyty, muszą mieć stworzone odpowiednie warunki, tj. istnienie pożywki w postaci martwiczych lub osłabionych komórek, przy jednoczesnej niewydolności systemu odpornościowego. Ta istotna informacja powinna wytyczyć nowy kierunek leczenia grzybic, który powinien polegać nie tylko na eliminacji grzyba z organizmu, ale przede wszystkim na wzmacnianiu systemu odpornościowego.

Nie należy leczyć symptomów oddziaływania toksyn grzybiczych na organizm chorego, ponieważ nie są one samoistnymi chorobami, lecz jedynie przemijającymi objawami kumulacji tych toksyn w krwi. Jedynym rozsądnym przedsięwzięciem w tej sytuacji jest podjęcie działań wspomagających organizm w naturalnym eliminowaniu toksyn przez narządy i układy wydalnicze: nerki, przewód pokarmowy, układ oddechowy i skórę.

Natomiast zabijanie grzybów przy zastosowaniu antybiotyków grzybobójczych jest pozbawione jakiegokolwiek sensu, bowiem w sprzyjających warunkach – istnieniu pożywki i niewydolności systemu odpornościowego – potrafią one odrosnąć w ciągu 2 - 3 tygodni. Wyraźną poprawę funkcjonowania systemu odpornościowego obserwuję dopiero po upływie 6 miesięcy intensywnego leczenia. Od tego też momentu stwierdzam wyraźne postępy w leczeniu i likwidacji grzyba Candida".

dr Andrzej Janus

Kuracja powinno polegać przede wszystkim na:

- zniszczeniu grzybic wewnętrznych produktem ParaProteX i i innymi wzmacniającymi - Kuracja oczyszczająca (Więcej informacji - tutaj)

- podnoszenia naszej odporności  przez dostarczenie naszym organizmom naturalnych suplementów diety i składników makro i mikroelementów w postaci chelatowej oraz  nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT)

- zapobieganiu nawrotom poprzez zmianę diety - dieta przeciwgrzybiczna

- dostarczeniu do  organizmu błonnika - Nopalin i przyjaznych bakterii z rodziny Acidophilus - ProbioBalance, AC Zymes lub Acidophilus with Psylium

- w miejsca zainfekowane grzybicą należy wcierać olejek Oregano Oil - w ciagu kilku dni nastapi zauważalna poprawa.

Zmiana diety i sposobu odżywiania oraz zastosowanie suplementów roślinnych powoduje powolne obumieranie drożdżaka. Temu procesowi towarzyszy zwiększone wydzielanie toksyn do krwi, które mogą wywołać objawy przypominające zatrucie takie jak: zaburzenia równowagi, niespójność ruchów, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, zmęczenie, rozdrażnienie, bezsenność, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Uwaga:

Toksyny z organizmu usuniemy  preparatami pochodzenia roślinnego: Polinesian Noni lub Ocean 21 albo Pure Yucca + Liquid Chlorophil.

Aby zapobiec nawrotom grzybicy należy stale przyjmować AC Zymes  lub Acidophilus with Psylium i przejść na dietę przeciwgrzybiczną na okres ok. roku.


Wróć do strony "Rodzaje grzybic"

Tagi