Grzybica pachwinowa

Grzybica pachwinowa oraz jej objawy

Grzybica pachwinowa zdecydowanie częściej występuje u mężczyzn, zwłaszcza młodszych (w wieku 18-30 lat).

Do rozwoju zakażenia przyczynia się wilgotność oraz wysoka temperatura w fałdach pachwinowych. Grzybica pachwin jest często zakażeniem przeniesionym z innych okolic, np. ze stóp. Szerzy się łatwo przez kontakt bezpośredni lub za pośrednictwem zakażonych przedmiotów, np. ręczników.

Objawami są m.in. dobrze ograniczone wielokoliste plamy rumieniowe ze stanem zapalnym, szczególnie nasilonym na wałowato wzniesionym obwodzie, w obrębie którego widoczne są liczne grudki i pęcherzyki. Ogniska umiejscowione są najczęściej w okolicy pachwin, szczególnie w miejscu przylegania moszny do ud. Zmianom towarzyszy świąd.

Niekiedy widoczny jest charakterystyczny dla grzybicy skóry gładkiej obrączkowaty układ z ustępowaniem zmian w głębi fałdów. Przy zaawansowanych, długo utrzymujących się zmianach choroba może rozprzestrzeniać się na skórę okolicy krocza, szparę międzypośladkową i pośladki. Interesujące jest, że moszna rzadko ulega zakażeniu, a grzybica dermatofitowa skóry prącia należy do opisów kazuistycznych.

Zmianom towarzyszy bardzo uporczywy świąd skóry. W jej przebiegu powstaje dobrze odgraniczone od zdrowej skóry, nieco wyniosłe, czerwonawe, swędzące plamy o nieregularnym kształcie. Na obwodzie plam występują grudki i pęcherzyki. Zakażenie następuje albo przez przeniesienie grzyba z innego współistniejącego ogniska jego występowania np. ze stóp, albo przez zakażenie się droga bezpośredniego, lub pośredniego (bielizna, ręczniki) kontaktu z osobą zakażoną.


Wniosek

"Żeby niegroźne drożdżaki Candida mogły przeistoczyć się w groźne pasożyty, muszą mieć stworzone odpowiednie warunki, tj. istnienie pożywki w postaci martwiczych lub osłabionych komórek, przy jednoczesnej niewydolności systemu odpornościowego. Ta istotna informacja powinna wytyczyć nowy kierunek leczenia grzybic, który powinien polegać nie tylko na eliminacji grzyba z organizmu, ale przede wszystkim na wzmacnianiu systemu odpornościowego.

Nie należy leczyć symptomów oddziaływania toksyn grzybiczych na organizm chorego, ponieważ nie są one samoistnymi chorobami, lecz jedynie przemijającymi objawami kumulacji tych toksyn w krwi. Jedynym rozsądnym przedsięwzięciem w tej sytuacji jest podjęcie działań wspomagających organizm w naturalnym eliminowaniu toksyn przez narządy i układy wydalnicze: nerki, przewód pokarmowy, układ oddechowy i skórę.

Natomiast zabijanie grzybów przy zastosowaniu antybiotyków grzybobójczych jest pozbawione jakiegokolwiek sensu, bowiem w sprzyjających warunkach – istnieniu pożywki i niewydolności systemu odpornościowego – potrafią one odrosnąć w ciągu 2 - 3 tygodni. Wyraźną poprawę funkcjonowania systemu odpornościowego obserwuję dopiero po upływie 6 miesięcy intensywnego leczenia. Od tego też momentu stwierdzam wyraźne postępy w leczeniu i likwidacji grzyba Candida".

dr Andrzej Janus
 

Zmiana diety i sposobu odżywiania oraz zastosowanie suplementów roślinnych powoduje powolne obumieranie drożdżaka. Temu procesowi towarzyszy zwiększone wydzielanie toksyn do krwi, które mogą wywołać objawy przypominające zatrucie takie jak: zaburzenia równowagi, niespójność ruchów, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, zmęczenie, rozdrażnienie, bezsenność, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Uwaga:

Toksyny z organizmu usuniemy  preparatami pochodzenia roślinnego: Polinesian Noni lub Ocean 21 albo Pure Yucca + Liquid Chlorophil.

Aby zapobiec nawrotom grzybicy należy stale przyjmować AC Zymes  lub Acidophilus with Psylium i przejść na dietę przeciwgrzybiczną na okres ok. roku.

Na chore miejsca na skórze robić okłady z roztworu Oxy Max.


Wróć do strony "Rodzaje grzybic"

Tagi